ชื่อโรงงาน/โครงการที่ตรวจวัด

จังหวัด/ที่ตั้งโรงงาน

ชื่อผู้ตรวจวัด/ผู้รับผิดชอบด้านพลังงาน

วันที่ตรวจวัด (วว/ดด/ปปปป) · เติมอัตโนมัติเป็นวันนี้

เลือกประเภทโรงงาน → เติมค่า default COD/BOD/pH/T/%CH₄ ตามฐานข้อมูล (แก้ทับได้)

%CH₄ จาก biogas analyzer หน้างาน (กรอกทศนิยมได้ เช่น 62.4) · แป้งมัน/ปาล์ม 60–68 % · น้ำตาล/สุรา 55–62 % · ต่ำกว่า 50 % ตรวจ digester

อัตราน้ำเสียเข้าระบบ (m³/วัน) จาก flow meter ultrasonic/magnetic หรือบันทึกปั๊ม

BOD₅ ขาเข้า (mg/L) จากผล lab · ปกติ ≈ 0.5–0.65 × COD

pH น้ำเสียขาเข้าจาก pH meter · แป้งมัน/ปาล์ม 4–5 (ต้องปรับก่อนเข้า digester ให้ 6.5–7.5)

อุณหภูมิน้ำเสียขาเข้า (°C) · POME 40–50 · แป้งมัน 30–40 · mesophilic เหมาะ 35–38

สัดส่วนกำลังผลิตจริงต่อพิกัด (%) จาก power meter · ควร 70–90 % (ต่ำกว่า 50 % η ตก)

ชั่วโมงเดินเครื่องต่อปี จาก hour meter · โรงแป้ง/ปาล์ม 6,500–8,000 h (หยุดตามฤดูวัตถุดิบ)

%O₂ ไอเสีย (dry) จาก flue gas analyzer · lean-burn gas engine ≈ 6–10 % (λ 1.4–1.9) · rich-burn/stoichiometric ≈ 0.3–1.5 %

ดูจาก nameplate/คู่มือผู้ผลิต — ช่วง λ เป้าหมายใช้ประเมินข้อแนะนำการปรับ Air-Fuel

NOx (mg/Nm³) จาก analyzer · เกณฑ์ประกาศ ทส. เครื่องยนต์ก๊าซชีวภาพ ≤ 500 mg/Nm³ (อ้างอิงที่ O₂ 5 %)

อุณหภูมิอากาศห้องเครื่อง (°C) วัดจริง · ใช้คิดความร้อนสุทธิในไอเสีย · ไทย 30–40

ราคาไฟที่ขาย (FiT ก๊าซชีวภาพ ≈ 3.2–3.8) หรือค่าไฟที่ทดแทน (โรงงาน 3.8–4.5 บาท/kWh)

ค่าซ่อมบำรุงเครื่องยนต์ต่อหน่วยผลิต (บาท/kWh) · gas engine 0.35–0.60 รวม overhaul

TGO ค่า EF ไฟฟ้ากริด 2565–2567 = 0.4750 (ใช้ตั้งแต่ 1 ก.พ. 2569; ค่าเดิม 0.4999 เลิกใช้) · โครงการ T-VER ให้ใช้ EF ตามระเบียบวิธี (combined margin) ที่ อบก. กำหนด

baseline = COD ที่กำจัด × B₀ 0.25 kgCH₄/kgCOD × MCF ของระบบเดิม · CH₄ ที่ถูกเผา = ส่วนที่เข้าเครื่องยนต์ในชั่วโมงเดินเครื่อง + ส่วนที่เหลือ × ประสิทธิภาพ flare

IPCC 2006 Vol.5 Ch.6: บ่อเปิดไม่เติมอากาศ ลึก > 2 m = 0.8 · ตื้น < 2 m = 0.2 · ระบบเติมอากาศดี = 0 · บ่อ anaerobic reactor ปิด (ไม่ใช่ baseline) = 0.8–1.0

CDM flare tool: enclosed flare ตรวจวัดต่อเนื่อง ≈ 90 % · open flare default 50 % · ไม่มี flare/ระบาย = 0